Drodzy Parafianie

Pomyślmy dziś o parafii, naszej parafii.

Czyż nie służy ona temu, aby przez nauczanie, sprawowanie liturgii, czyny miłosierdzia gromadzić razem, jednoczyć wszystkich w Jezusie. 

Parafia to jednoczenie umysłów, zgodność dusz, więź miłości, modlitwy kapłanów.. Parafia jest wspólnotą eucharystyczną i ośrodkiem życia liturgicznego rodzin chrześcijańskich; jest ona podstawowym miejscem katechezy dzieci i rodziców. Czy utożsamiasz się ze swoją parafia, czy jesteś dumny, że jesteś jej członkiem, czy ją znasz, czy masz wkład w jej trwanie i rozwój?

Począwszy od 1989 roku, ja dostrzegam jej braki, niedociągnięcia, ale widzę przede wszystkim, że jesteśmy mocną wspólnotądo kościoła na jedną z siedmiu niedzielnych Mszy św.
. Widzą Was garnących się 
Widzę Was garnących się do przyjęcia Pana Jezusa w długich kolejkach do obu księży na każdej Mszy św. Widzę jak już nie z obowiązku, ale z czystej miłości garniecie się na środową Nowenn e zimą czy latem Słyszę jak wszyscy z serca śpiewacie Bogu pieśni, jak śpiewają pięknie w chórze dorosłych, w zespole młodych czy dzieci. Nie spotkałem jeszcze parafii, gdzie z taką ochotą przychodzi tak wiele ludzi na Apel i na Kompletę o 21.00.

Trzech katechetów świeckich i jeden kapłan prowadzą katechezy w przyjaznym otoczeniu poszczególnych szkół.

Nie ma dnia, by parafianie nie odwiedzali kancelarii parafialnej w różnych sprawach, denerwujecie się, gdy mnie czasem nie ma. Pięknie wyrażacie wiarę w Zmartwychwstanie ciał dbałością o cmentarze, o groby o zmarłych. Często pielgrzymujecie do różnych świętych miejsc. Przestałem nawet liczyć ile razy w roku wyjeżdżamy. Parafia razem z gminą organizuje różne imprezy na pożytek nas wszystkich i na chwałę Bożą, Pięknie nam wychodzi szczególnie Święto Rodzin i Święto dziękczynienia - dożynki. Nasze liczne wspólnoty parafialne pogłębiają swoją wiarę ubogacając całą parafię swoimi charyzmatami. Myślę szczególnie o Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich i innych ruchach.

Parafia to także część materialna: kościół - budynek, kaplica, liczne kapliczki przydrożne, salki, cmentarze, plebania. Ile włożyliście trudu, ile grosza złożyliście, żeby wszystko na czele z kościołem naszym pięknym trwało, było piękne i odnawiane. Dzięki Wam parafianie moi.

Wasz proboszcz
ks. Gerard Gromowski

Historia Parafii

Fundacja parafii 

Parafia lisewska posiada średniowieczną genezę. Nie wiadomo dokładnie, kiedy powstała. Niektórzy upatrują jej początków w okresie przed krzyżackim. Wieś założono na prawe chełmińskim około 1250 roku, dokument lokacyjny, niestety, nie zachował się. Pod względem obszaru w XV wieku należała do największych w ziemi chełmińskiej. Od drugiej połowy XIV wieku w kościele lisewskim odbywały się sądy rycerskie ziemi chełmińskiej, nadzorowane przez wójtów Lipienka. Poza tym rycerstwo zbierało się tu na zjazdach. W czasie jednego z nich w 1437 roku podjęto decyzję o wznowieniu działalności Towarzystwa Jaszczurczego. W czasie jednego z ostatnich zjazdów w 1453 roku zrodziła się tu myśl poddania Pomorza Gdańskiego, Prus i Ziemi Chełmińskiej królowi polskiemu, Kazimierzowi Jagiellończykowi. W sierpniu 1831 roku wybuchła w Lisewie epidemia cholery, która pochłonęła 94 osoby. Pochowano je we wspólnej mogile na początku wsi, gdzie dziś znajduje się kaplica św. Józefa. Liczba ofiar byłaby większa, ale zapobiegł temu, udzielając pomocy ks. Jan Kanty Dombrowski. Po jego śmierci mieszkańcy Lisewa uczcili jego pamięć epitafium, które do dziś wisi w południowej części prezbiterium kościoła. W czasach nowożytnych istniała przy kościele szkoła parafialna. Mamy o niej wzmianki w następujących latach: 1647, 1667, 1740 1785. W czasach Księstwa Warszawskiego szkoła została przejęta przez państwo. Przy kościele znajdował się także szpital (przytułek) dla ubogich ufundowany przez starostę lipienieckiego Jana Kostkę i rodzinę Działowskich z pobliskiego Dzaiłowa. Okres okupacji zaznaczył się tragicznie już jesienią 1939 roku. W ramach "Akcji Bezpośredniej" członkowie miejscowego Selbstschutzu aresztowali kilku mieszkańców Lisewa, wśród nich proboszcza lisewskiej parafii ks. Augustyna Łebińskiego uznanego za działacza niepodległościowego i społecznika oraz wikariusza ks. Edmunda Klebba. Po załadowaniu na wóz Niemcy wywieźli aresztantów do paparzyńskiego lasu i tam rozstrzelali, grzebiąc ich na miejscu. Ogółem w parafii zginęło ponad 20 osób. Na przykościelnym cmentarzu znajduje się mogiła 6 ekshumowanych parafian zamordowanych przez Niemców w 1939 roku. Niemcy zrabowali trzy kielichy, paterę i bibliotekę parafialną (bezpowrotnie) oraz dwa dzwony, które po wojnie odzyskano. Gestapo skonfiskowało również księgi parafialne: chrztów z lat 1726-1880, małżeństw z lat 1796-1892 i zmarłych z lat 1774-1808 i 1819-1891. Dnia 25.01.1945 r. Wkroczyła do Lisewa Armia Czerwona, która nie wyrządziła szkód kościołowi. Na plebanii przez kilka miesięcy stacjonował sztab jednego z oddziałów II Frontu Białoruskiego. Wiosną 1945 r. NKWD przeprowadziło aresztowania wśród mieszkańców parafii i deportowało do ZSRR 120 osób, połowa z nich zmarła. Ku ich czci i na pamiątkę ofiar stalinizmu na cmentarzu przykościelnym ufundowano pomnik.

Księża w Parafii Lisewo w okresie II Wojny Światowej

Klebba Edmund - wik. w par. Lisewo /dek. i pow. Chełmno/ ur. 30.04.1910, św. 23.12.1933.
Zamordowany 21.10.1939. Zatrzymany i zamordowany 21 X 1939 w lesie pod Paparzynem. 

Łebiński Augustyn Józef Jakub- prob. w par. Lisewo /dek. i pow. Chełmno/ ur. 24.07.1872 w m. Chmielonek pow. kartuski, św. 01.04.1900. 
Zatrzymany i zamordowany 21 X 1939 w lesie pod Paparzynem. 

Dettlaff Jan I - wik. w par. Silno Pom. /dek i pow. Chojnice/ ur. 12.12.1904 w m. Strzelno, św. 17.03.1929. 
Początkowo po wybuchu wojny pracował jako adm. w Lisewie. Aresztowany 15 VII 1941 r. i skazany na rok więzienia. Przetrzymywany w Forcie VII w Toruniu, od 20 VII 1942 w Bydgoszczy, od 10 IX 1942 w Gdańsku, wreszcie od 28 XI 1942 w Dachau (nr 40669).
Zwolniony 6 IV 1945 r. szybko powrócił do diecezji i został adm. par. Wielka Łąka gdzie zmarł 18 IX 1979 r. 

Szczepański Józef - kur. w par. Laskowice /dek. i pow. Świecie/ ur. 24.05.1905, św. 20.12.1930. 
Przez całą okupacje ukrywał się w par. Lisewo, w której po wojnie był administratorem i proboszczem. Zmarł 7 II 1983.

 

Msze Święte w Sanktuarium

W niedziele
godz. 8.00
godz. 9.30
godz. 11.00 SUMA
godz. 15.00

W poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki
godz. 17.00

W środy i soboty
godz. 17.00
godz. 18.00

Nabożeństwa

Nowenna do Matki Bożej Lisewskiej
Środy godz. 17.00

Droga Krzyżowa
Niedziela godz. 20.15 - Plac Kalwaryjski

Kompleta i Apel Maryjny
Niedziela godz. 20.30